herşey çok güzeldir, gayet mutlu gül gibi geçinip gidersin ve birden bir fırtına çıkar, yerden yere vurur seni, ne olduğunu anlayamazsın bile.. ölmemek için en azından başını kollarsın, çevrendeki herşey deliler gibi değişmeye başlar. uyum sağlayamazsın, bocalarsın.. ama inatla başını kollamaya devam edersin. elbet vardır seninle aynı tepkileri veren dersin içinden. herşey başında biter çünkü. sensindir o.. fırtına bitiyor derken birden yağmur başlar, ama öylesine serttir ki damlalar.. taş yağarcasına.. bir şey bir kere bozuldu ya ardı kesilmez artık. seni delirtircesine üst üste yığılırlar ve bu böylece sürer gider bir süre..
gökkuşağını beklersin, güneşin doğması için yalvarırsın..
bu umut yaşatır seni, benzerlerini daha önce de yaşamışsındır, ve bunlar beni yıldıramaz dersin. pozitif düşüceler pozitif oluşumları çağırır..
haydi gökkuşağım, daha fazla bekletme beni.
sabrım tükenmeye başladı.. sana hasret kaldım..